Je hoeft dit niet alleen te dragen
Doel: Je kind laten merken dat het mag vertellen en samen zorgen voor veiligheid.
Zo begin je
“Ik weet dat je jezelf soms pijn doet. Ik maak me zorgen en wil begrijpen wat er bij je gebeurt. Je krijgt geen straf omdat je hierover vertelt.”
Vraag vervolgens
- Hoe is het op dit moment met je?
- Zijn er verwondingen waarvoor je hulp nodig hebt?
- Heb je nu de neiging om jezelf pijn te doen?
- Denk je ook weleens dat je niet meer wilt leven?
Luister zonder meteen verklaringen of oplossingen te geven. Zeg bijvoorbeeld: “Dank je dat je dit vertelt.”
Spreek samen af
Wie kan je kind inschakelen wanneer het moeilijk wordt? Regel ook een afspraak bij de huisarts of behandelaar. Wacht daarmee niet tot alle gesprekken zijn gevoerd.
Rond af met
“We hoeven vandaag niet alles op te lossen. We gaan samen hulp zoeken en kijken wat je nodig hebt.”
Bij een ernstige verwonding, hevige bloeding of onmiddellijk levensgevaar: 112. Bij actuele dreiging van zelfbeschadiging, suïcideplannen of twijfel of je kind veilig kan blijven: bel direct de huisarts of huisartsenpost en blijf bij je kind. Bij gedachten aan zelfdoding kun je ook bellen met 113 (gratis: 0800-0113) of chatten via 113.nl. Dit vervangt spoedzorg niet.
Neem ongeveer 10 tot 15 minuten, zonder telefoons of andere afleiding. Bij grote spanning laat je de oefeningen los en richt je je op veiligheid en nabijheid.
- Contact: Hoe is het nu met je? Is dit een goed moment om even te praten?
- Luisteren: stel één vraag tegelijk, laat stiltes vallen en vat samen.
- Samen kiezen: bespreek één kleine stap.
- Afronden: Wat was prettig aan dit gesprek? Wat spreken we af?