En jij? Jij mag ook bang zijn.
Zoek voor je eigen emoties steun bij een andere volwassene, zodat je kind niet verantwoordelijk wordt voor jouw geruststelling.
Ouders mogen geschrokken zijn. Angst, verdriet en boosheid mogen er zijn. Je kunt steunen en nabij zijn; je hoeft de rol van therapeut niet over te nemen.
Een korte oefening voor jou
Voordat je reageert:
- 1Voel je voeten op de grond.
- 2Benoem in jezelf: “Ik merk dat ik bang ben.”
- 3Vraag: “Hoe wil ik nu als ouder aanwezig zijn?”
- 4Kies één reactie, bijvoorbeeld rustig naast je kind zitten.
Dat helpt om je eigen spanning op te merken voordat die het gesprek stuurt.
Merk je eigen angst op
Merk je eigen angst en de neiging tot controleren op. Vraag jezelf: hoe wil ik als ouder reageren, ook nu ik bang ben? Bijvoorbeeld rustig, betrokken en duidelijk.
Laat vooral ook gewone tijd bestaan
Blijf gewone, prettige tijd samen doorbrengen, zodat jullie relatie niet volledig om zelfbeschadiging draait.
Bij een ernstige verwonding, hevige bloeding of onmiddellijk levensgevaar: 112. Bij actuele dreiging van zelfbeschadiging, suïcideplannen of twijfel of je kind veilig kan blijven: bel direct de huisarts of huisartsenpost en blijf bij je kind. Bij gedachten aan zelfdoding kun je ook bellen met 113 (gratis: 0800-0113) of chatten via 113.nl. Dit vervangt spoedzorg niet.